Spring naar inhoud

Flat Stanley

Paar maanden geleden vroeg een Amerikaanse vriendin of ik mee wilde werken aan een project. Natuurlijk wil ik dat.

Ze hebben in Amerika een project, Flat Stanley. Is een jongetje dat plat is gedrukt doordat iets op hem is gevallen. Hij heeft ontdekt dat hij daardoor overal rond kan reizen omdat hij overal in kan liggen, handtas, koffer enz…

Dus ik kreeg aantal weken terug Flat Stanley per post binnen. Dus ben ik met hem de hort op gegaan.

2014-03-05 09.47.54Samen met Stanley

SAMSUNGWat natuurlijk ook zo opvallend is in Nederland, al die fietsen!

SAMSUNGNatuurlijk het trots van Gouda, Stadhuis en links achter St. Janskerk, het langste kerk van Nederland.

SAMSUNGJa, molens! Als je zegt dat je uit Nederland komt, dan zijn de eerste waar ze aan denken, molens. Dus hup met Stanley naar de molen.

SAMSUNGEven van dichtbij :)

SAMSUNGEn natuurlijk kon ik bibliotheek ook niet laten passeren. Kinderafdeling.

SAMSUNGEn natuurlijk Stanley even laten omringen met boeken die graag door jonge kinderen worden gelezen of uit voor gelezen.

SAMSUNG

En dan Stanley per post met de stroopwafels mee terug gestuurd. Tja, zo kon hij stroopwafels beschermen en ervoor zorgen dan de douane het niet op gaan eten.

Afgelopen maandag mocht hij het op school laten zien wat ik met Stanley heb gedaan en zijn klasgenoten hebben gesmuld van de stroopwafels. Zijn docenten waren onder de indruk, altijd goed ;) Iedereen was vooral onder de indruk van het kerk.

Zo ook weer mijn goede daad gedaan!

©Plien 2014

Column ‘Soap-Thriller Olympische Spelen’

Ik probeer elke maand een column te schrijven voor http://www.bangersisters.nl
Nieuwe column staat weer online.
Hieronder kun je column lezen van de vorig maand.

Zo, dat waren twee spannende weken! Vierentwintig medailles! Ja, je raadt het al, de Olympische Spelen. Ik vond het net een soapserie. Alle emoties kwamen voorbij. Ik was op dat moment even blij dat ik niet hoefde te werken zodat ik deze kortlopende soapserie kon volgen.

Ik voelde met de sporters mee zoals Jan Smeekens en Koen Verweij. Vreselijk leek mij dat zeg! Zie je een 1 staan bij je naam en dan blijkt het achteraf dat het een 2 had moeten zijn! Waanden ze zich voor één moment de kampioen, winnaar en achteraf toch niet. Vooral voor Koen Verweij vond ik het vreselijk, 3/1000!!! Nu ik dit zo schrijf, besef ik, die twee weken waren eigenlijk meer een thriller marathon! Stress, spanning en hoe ging het aflopen.

Tja, dan die arme Sven Kramer. Hij was gewoon vervloekt omdat bij bepaalde dingen het pas bij de derde keer goed kan gaan. Drie maal is scheepsrecht, dus hij zal bij de volgende Spelen hoogstwaarschijnlijk wel goud behalen op 10 km. Iedereen viel over hem heen toen hij aangaf dat hij door zijn rug een slechte dag had en dat hij ervan baalde. Het geeft alleen maar aan dat ook hij maar een mens is. Dus geen alien en daardoor wist ik dat ik niet naar sciencefiction keek. Maar wel een thriller, want hij was vervloekt.

Hoewel ik mijn twijfels over Ireen Wüst had, bewees ook zij dat zij geen alien is. Ondanks het feit dat zij de beste was van allemaal, was het tenminste niet allemaal goud dat er blonk. En tja, met het ene zilver was zij tevreden en met ander iets minder. Je kunt niet alles hebben. En daardoor bewees zij dat zij ook maar een gewoon mens is.
Blijkbaar waren de Nederlandse schaatsers toch wat beangstigend voor de anderen, dat die zo spontaan terugtrokken van de 10 km! En dat is nou winnaarsmentaliteit, tsk! Tja, dan geef je het toch wel weg, maar ach daar had geen enkele Nederlander een slapeloze nacht van.

En dan die overenthousiaste Anema! Tja… Amerikanen hebben inderdaad 0 medailles op het langebaanschaatsen gehaald! Dat maakte hij hun wel effe duidelijk, 0!!! Ach, ik deed hetzelfde op facebook tegenover een Amerikaanse vriendin. Alleen werd dat intern gehouden.
En dan had ik nog niet eens over wat er achter de schermen gebeurde. Beschuldigingen over en weer. Zoals de Noren, die eigenlijk de Nederlandse sporters nog net niet beschuldigden van doping. Nee, ze beschuldigden het Nederlandse controle systeem. Jaja, ze durfden gewoon niet toe te geven dat de Nederlanders gewoon super waren! O, nu ik dat zo zeg, zullen ze misschien wel de kinderen van Louise Lane en Clarke Kent zijn? Ach, ze waren gewoon te goed!
En dan tja, dan hadden we nog onze Bob die zich even uitsprak over zijn ontevredenheid. Dat mag maar het is de vraag of het verstandig was dit en plein public te doen… Ach, hij is toch eindelijk weer op het podium terechtgekomen! Petje af hoor! En tja, Bergsma… Wij kunnen wel van alles gaan zeggen en schrijven, hij zal zijn redenen hebben. En hij had in ieder geval goud weggesnoept van Kramer. Maar het leverde wel dat extra tintje aan de soap.

Kortom het was een prachtige soap/thriller weken zeg! Trots op de sporters die Nederland op sportgebied naar een hoger niveau tilde. Één ding weet ik zeker, ik zou het niet na kunnen doen.

©Plien 2014

update

Het is alweer een maand geleden dat ik hier wat gepost heb.

Er zijn weken van ups and downs. Veel aan mijn hoofd, doe veel en tegelijkertijd voor mijn gevoel ook weer niets.
En bijna elk weekend had ik een afspraak, ook gisteren. Doordat ik nu ook meer tijd heb, ben ik met mijn ouders druk bezig om de overloop nu eindelijk ingericht te hebben zoals ik wil. Ik woon hier al tien jaar en ik kan het niet meer bijhouden hoe vaak ik de overloopositiefp heb veranderd. Wel kan ik constateren dat ik steeds minder spullen heb. Oké, op boeken na dan!

Daarnaast ben ik blijkbaar een beetje verslaafd aan Chocolade fabriek want ik ben daar nu wel regelmatig. Laatste keer is het mij gelukt om alleen maar boeken terug te brengen en geen nieuwe boeken mee te nemen. Trots op mijzelf!

Verder gebeuren veel op persoonlijk gebied waar ik ook mijn tijd aan kwijt ben. Maar het is iets opbouwend en daardoor hopelijk weer opwaarts in het leven komt te staan. Helaas doet mijn lijf nog wel wat die wil. Sinds een maand of 2-3 heb ik weer problemen met mijn slechte knie. Na enige twijfels en onderzoekje van fysio, ga ik maar wéér naar het ziekenhuis. Aan de ene kant heb ik geen zin meer in al dat gedoe, maar aan de andere kant wil ik weten of er nog opties zijn aangezien de orthopeed vier jaar geleden heeft gezegd dat zij het knie niet meer kan schoonmaken. Want ook zijn de kraakbeentjes nuttig en ze kunnen dat niet telkens weer verwijderen en schoonmaken. Dus wil ik weten, zijn er nog opties of is dat ook weer iets wat ik op het lijst mag zetten, leer er mee te leven. Dan weet ik waar ik aan toe ben.

Kortom, ik leef nog maar ben erg druk met andere dingen of juist niet ;)

Maar langzaam kom ik op bepaalde fronten in ietwat rustige vaarwater. Dus daarmee hoop ik ook weer mijn beide bloggen weer wat tot leven te blazen.

 

Zelfgemaakte rösti

Ik zag op kookprogramma dat ze zelf maakten. Dus ik dacht laat ik het ook proberen. Simpel werk. Aardappels schillen, raspen, op hoopje leggen en de oven in. Alleen moet ik de volgend keer even hoog maken want ander gaart het niet allemaal even goed.

SAMSUNG

SAMSUNG

SAMSUNG©Plien 2014

Tonijn met rijst en groenten

SAMSUNGEens kijken wat ik hier van kan maken. Rijst, kookroom, courgette, aubergine, tonijn, paprika, prei, amandels, citroensap en salie.

SAMSUNGZo eerst maar rijst opzetten.

SAMSUNGDan prei, courgette en aubergine bakken. Ik heb nog wat courgette toegevoegd, was wel erg weinig.

SAMSUNGSausje gemaakt van kookroom, citroensap, salie en fijngestampt amandels. En dan wat beetje zout en peper erbij.

SAMSUNGTonijn en rijst toegevoegd. Alleen was het wat weinig rijst dus nog wat bij gekookt. En dan saus erbij.

SAMSUNGHet was lekker fris door de citroensap en knapperig door amandelstukjes. Maar doordat ik nog wat rijst heb bij moeten koken was tonijn iets te gaar.

©Plien 2014

When my heart is sad

When my heart is sad
When my soul is burden
Wondering will it ever be alright again
Sometimes I feel like the dream has been shattered
Not knowing which way to take
Want to do so muchsomber
But some of the dreams I’ve to let it go
I rather like to sit and cry
Find it sometimes everything so unfair
And wondering why me!

When my heart is sad
When my soul is burden
There are things that are even worst
Then my own misery, but right now
I don’t want to know or see it
I feel nothing but sorry for myself
Wish that everything just turns out ok
For now and ever!

When my heart is sad
When my soul is burden
There are answers that I don’t want to know
Somewhere down deep in my heart
I already know no matter how it turns
It going to be forever and I
I have to try to find my way to deal with it
Whether I like it or not
And again I wonder, why me?

When my heart is sad
When my soul is burden
Wondering will things ever settle down
Knowing what I can expect
I feel like stuck in a circle where I can’t get out
But I know eventually everything turns out fine
Only for now I don’t see it
I know that is alright

When my heart is sad
When my soul is burden
I know eventually everything will be okay
Only I don’t see it for the moment
But behind every dark clouds is always sunshine
And that will lighten my heart and release my soul
No more tears and embrace it as it comes
For everything will be fine eventually!
Just fine!

©Plien 2010-2014

plaatje van internet

Kip gevuld met boerenkool en ricotta

SAMSUNG

SAMSUNG

Eigenlijk was het recept spinazie in plaats van boerenkool. Maar aangezien ik spinazie heb opgemaakt, is het dus boerenkool geworden. Boerenkool wat gekookt, daarna een mengsel gemaakt met ricotta, citroensap, salie, zout en peper.

SAMSUNGKip gevuld. Aardappels koken om later samen met de resterende mengsel een stamppot van te maken. Kip in de oven.

SAMSUNGHet was lekker.

©Plien 2014

Opening Chocoladefabriek

Helaas zijn er door bezuinigingen in het hele land enkele bibliotheken gesloten of gaan sluiten. In Gouda hebben ze aantal moeten sluiten en daar is één grote bibliotheek voor teruggekomen. Met hier en daar kinderbibliotheken in de wijk en twee plug-ins. Hoewel in mijn wijk helaas nog geen plug-in is, komt die er wel. Alleen ze hebben nog geen ruimte voor gevonden.

Het is gevestigd in de oude chocolafabriek. Chocoladefabriek is op gegeven moment verhuisd en de gemeente nam het pand over. Maar die zit nu in een nieuw pand, dichter bij het station. Zodoende dat er nu de nieuwe bibliotheek is geplaatst. Ze wilden de chocolafabriek op een bepaalde manier weer tot leven brengen. En het is meer dan alleen maar een bibliotheek geworden. Het is een kenniscentrum met diverse mogelijkheden.

Prinses Laurentien heeft gisteren het officieel geopend. Ik was na enige twijfels toch maar gegaan. Het was erg druk maar eerste indrukken was erg positief.

SAMSUNG

SAMSUNG

Begane grondSAMSUNGOveral hangen van die grote borden. Helemaal daarachter kan je jassen ophangen, boeken scannen en reserveringen ophalen. Oftewel, laden en lossen.

SAMSUNGOok hebben ze nu een restaurant waardoor het bezoek aan de chocoladefabriek meer is geworden dan alleen meer boeken halen en brengen.

SAMSUNGKinderafdeling beslaat het hele begane grond. Achter mij is een deur die naar een zaal gaat. De zalen zijn te huur. Daardoor noemen ze nu ook kenniscentrum omdat het meer is dan alleen een bibliotheek.

SAMSUNGDit een studie/werkplek voor jongeren. Waar ze kunnen werken aan schoolopdrachten en dergelijke. Het foto bevat niet goed hoe het daadwerkelijk eruit ziet. Het is ruim en ziet gezellig maar toch overzichtelijk uit.

SAMSUNGSAMSUNGLangs de zijkanten kunnen mensen naar boven en beneden. In het midden kunnen mensen zitten als iets bijzonders gebeurd. Want daar beneden is dan een soort podium. Althans dat denk ik. Als er nou nog kussens lagen dan ben ik best bereid om lekker de hele dag daar te lezen, lekker liggend op de kussens.

Eerste verdiepingSAMSUNGSAMSUNGSAMSUNGSAMSUNGOngelooflijke ruimte. Ik ben in november geweest toen het nog kaal was en de verbouwing nog niet klaar was. Maar dit had ik niet kunnen voorstellen. Ik heb even gezocht naar mijn stukje dat ik toen erover had geschreven. Maar helaas kan ik die niet zo gauw vinden.

SAMSUNGZe hebben nu enkele stilteruimtes gecreëerd. Dus als student of onderzoeker kan je daar rustig aan het werk. Ze hebben wifi en stopcontacten. Daardoor kan je gewoon werken op je eigen laptop.

SAMSUNGGrote tafels waar je aan kan werken of lezen. Achter een soort lounge waar je relax even kan zitten en lekker kan lezen. Kortom het is niet meer alleen halen en brengen van boeken. Als dit alles nou nog in een echt oud, oud, oud gebouw zat, dan was ik echt dolgelukkig.

SAMSUNGBinnenkort wordt hier een deel van de archieven geplaatst van Gouda en omgeving.

SAMSUNGSAMSUNGOveral op de vloeren worden aangegeven wat hier vroeger stond in de chocoladefabriek. Zo wilden ze chocoladefabriek weer wat tot leven brengen. Erg leuk om te zien. Maar omdat het druk was, had ik niet alles rustig kunnen bekijken. Dus geheid dat ik weer later opnieuw op me gemak rond ga lopen.

SAMSUNGSAMSUNGEen hoek waar je gebruik kan maken van hun computers. Daarachter staat een drukpers. Als ik het goed heb, worden die persen ook daadwerkelijk gebruikt. Daar willen ze dan servetten en dergelijke gaan drukken.

Kortom, een plaats waar mensen kennis met elkaar kan delen en interactief bezig kunnen zijn met divers dingen.

Vanzelfsprekend kon ik niet nalaten en heb twee boeken geleend. Ik heb manuscript van Michel Krielaars, ‘Het brilletje van Tsjechov’ gelezen. Daardoor bedacht ik mij dat ik eigenlijk weinig tot nauwelijks iets heb gelezen over Russische grote auteurs. En ik wilde daar wat meer over lezen. Het had waarschijnlijk zo moeten zijn, want toen ik naar boven liep was het eerste boek dat ik zag van Anton Tsjechov, ‘Op kamers’. Dus besloot ik meteen mijzelf uit te dagen en dat ik dit jaar probeer op z’n minst 5-6 boeken te lezen van Russische auteurs. Ik wil eigenlijk elke maand een boek van lezen maar besef dat ik dan het lat wel erg hoog leg. En natuurlijk Sjakie en de chocoladefabriek van Roald Dahl, hoe kan het anders!

Wat ik wel jammer vind is, dat het niet naast de deur is. Maar door al die mogelijkheden maakt het wel aantrekkelijk om gewoon rustig de tijd te nemen en tussendoor lekker bakkie thee te nemen. Dus als ik over chocoladefabriek heb dan heb ik het dus hierover.

©Plien 2014

Prei, wortel en paprika met…

SAMSUNGIk borduur lichtjes verder op de samenstelling die ik bij de zalm heb gebruikt.Prei, wortel en paprika. Ik heb het gevoel dat ik nog iets vergeet maar kan mij even niet herinneren.
Mengsel van ricotta, mosterd, citroensap en wat salie en op smaak peper en zout toegevoegd.
Dan de prei, wortel en paprika door heen mengen.
Dan even laten staan zodat het wat in kan trekken. Daarna heb ik het gebakken.

Het was wel lekker qua combinatie smaak maar het voelde wat droog aan. Misschien iets minder lang bakken.

©Plien 2014

Zalm in bladerdeeg

Ik las een recept in het tijdschrift ‘Gezond eten’. Alleen heb ik even mijn versie van gemaakt.

SAMSUNG   Ricotta, mosterd, salie en citroensap. Daar heb ik een soort sausje van gemaakt.

SAMSUNGDie mengsel heb ik over de zalm gesmeerd . Zalm ligt op twee bladerdegen.

SAMSUNG
Derde bladerdeeg heb ik over heen gedaan en dan in een ovenschotel gedaan.

SAMSUNGSAMSUNGTada… Hier is het resultaat. Het was erg lekker maar wel machtig. Dus volgend keer alleen wat sla bij.

©Plien 2014

Column Respect

Mijn nieuwe column moet ik nog schrijven voor Bangersisters.nl. Maar plaats wel alvast mijn column van de afgelopen maand.

Respect voor ouderen, daar zijn wij allemaal mee opgegroeid. Althans dat mag ik hopen. Ik heb een aantal jaren in diverse verzorgingshuizen gewerkt. En ik heb altijd iedereen met respect behandeld, ongeacht de achtergrond.
Soms verdwijnt het voor even als ik zie dat een ouder iemand met een rollator over een fietspad loopt en daardoor een gevaar wordt voor de anderen. En maar mopperen op de fietsers, die geen respect zouden tonen, wanneer deze beleefd aangeven dat ze op een fietspad lopen! Of dat ze denken dat de paden langs de schappen in een winkel alleen voor hen zijn en iedereen moet gewoon bumpanklessimpelweg opzij gaan. En dan heb ik het nog niet eens over de hangouderen.

Zo heb ik zelf een keer het volgende in de metro meegemaakt: Ik zit in een lege metro, nou ja, bijna leeg. Dus genoeg plek, maar nee, een oude vrouw wil per se op mijn plek zitten. Zij begon met het zinnetje, “Heb je geen respect voor ouderen en dat je op moet staan voor ouderen.”
Ik wijs haar er netjes op dat er genoeg plek is om te gaan zitten. Dat zij desnoods ook naast mij mag zitten, in gedachte hoop ik van niet. Maar, nee zij wil per se op mijn plek zitten en blijft mij maar beschuldigen dat ik geen respect heb voor ouderen. Toen begon een oudere man zich ermee te bemoeien en zei dat ze niet moet zeuren en dat ik gelijk had om te blijven zitten als er zoveel andere lege plekken waren. Boos liep die oude mevrouw weg, waarschijnlijk op jacht naar een ander slachtoffer. Ik heb die man netjes en beleefd bedankt. Kijk, ik kan echt wel netjes en beleefd zijn.

Vaak hoor ik dat de jongeren geen respect voor ouderen hebben. Ik kan mij daar wel wat bij voorstellen, maar gooi niet alle jongeren op één hoop. Net als bij ouderen zitten er bij de jongeren ook rotte appels tussen.
Maar moeten wij wel altijd respect voor ouderen hebben en andersom niet? Oké, natuurlijk, jongeren moeten het verdienen, maar ouderen ook. Het is een wisselwerking

Ik zelf kan natuurlijk niet meer als een jonger iemand worden beschouwd, hoewel ik mijzelf graag nog zo zie. Maar ik behoor ook niet tot de ouderen want ik ben daar nog veel te jong voor. Wel ben ik opgevoed met respect voor iedereen ongeacht zijn achtergrond of cultuur. Maar dat respect kan verdwijnen wanneer ik vind dat de ander geen respect toont aan mij of anderen. Dus ongeacht je leeftijd of achtergrond, iedereen behoort respect te verdienen en te krijgen.

Maar waar ik absoluut geen respect voor heb, zijn de mensen die zinloos geweld gebruiken of geweld gebruiken tegen hulpverleners of mensen die dieren mishandelen! Daar kan en mag je als mens niet trots op zijn.

©Plien 2014

Laptop doet het weer!

Zo na enige frustraties had ik vorig week zaterdag mijn laptop op laten schonen door een goede vriend van mij. Maar helaas mocht schone schijndat na 2 dagen toch niet baten. Zonder enige medelijden had ik besloten een nieuwe laptop te kopen. Wat was ik blij.

De afgelopen dagen ben ik bezig geweest om enkele dingen te installeren. En na twee vrienden over mijn vloer te hebben ontvangen, heb ik nu weer de tijd om mijn bloggen bij werken.

Op persoonlijk niveau ben ik ook even met andere dingen bezig geweest en zal daar de komende tijd ook mee bezig. Maar ik ga weer langzaam het draad van bloggen oppakken.

Kortom, I’m back!

©Plien 2014

Koken: Tartaar met aardappels, paksoi en haverwortel

Gisteren heb ik weer wat uitgeprobeerd met de samenstelling van aardappels, paksoi en haverwortel. Helaas kan ik geen recepten vinden op het internet over haverwortel. Geen idee wat ik daar eigenlijk mee kan doen dus ga ik daar maar mee experimenteren.

Ik heb de aardappels eerst gekookt en dan een puree van gemaakt.
Paksoi en haverwortel heb ik fijngesneden. Dan mosterd-dille saus erdoor heen gemengd waardoor het een zoetige smaak krijgt.
Die heb ik door de puree gemengd. SAMSUNGNatuurlijk geen idee of het allemaal qua smaakcombinatie het kan. Alleen door uitproberen kom je erachter.

Toen dacht ik, wat als ik iets leuks met de puree kan doen en dan in de oven stop om wat krokante laagje te krijgen. Zogezegd, zo gedaan.

SAMSUNGIk weet het, het ziet er erg ongelijk uit, maar het is mijn eerste keer!

Maar het resultaat mag er zijn!

SAMSUNG

SAMSUNGHet was heerlijk. Aardappels met paksoi en haverwortel smaakte heerlijk zoet door die mosterd-dille saus.
Verder maak ik vooruitgang met tartaar, vaak staat het te lang op het vuur. Ik heb wat peper en zout op gedaan. En wat gehaktkruiden. Daardoor had heet tartaar wat pittige smaak en was dat mooi in balans met het zoetige van de aardappels/groente combinatie.

Experiment geslaagd!

©Plien 2014

Besloten…

Ik heb besloten om te stoppen met project 365 dagen. Het gaat mij niet lukken omdat ik eigenlijk ook gewoon een dagje mijn laptop dicht wil laten.
En door dit project is dat dus niet mogelijk. Wel probeer ik vaker te posten maar niet meer elke dag.

15-365 Column ‘Decemberstress’

Mijn nieuwe column staat nog niet op Bangersisters.nl. Maar plaats wel alvast mijn column van de vorig maand.

Decemberstress slaat toe behalve bij mij. Heerlijk moet ik zeggen. De kerstkaarten heb ik voor de verandering al op 3 december geschreven. En kerstavond en kerstdiner zijn niet bij mij, dus hoef ik mij daar niet op voor te bereiden. Mijn taak voor dit jaar is alleen maar het aanwezig zijn en alles met smaak opeten. Ik denk dat ik geen enkel probleem heb met zo’n taak.

Het enige waar ik mij druk om hoef te maken is, kerstcadeautjes kopen. En voor het grootste deel is dat al gedaan en geregeld, op inpakken na. Dus wat is decemberstress?

Het is vooral stressen voor gezinnen met jonge kinderen die nog in de goedheiligman Sinterklaas geloven. Want dan hebben ze ook nog Sinterklaas! Dus is het niet alleen stressen met al die feestjes maar ook op financieel gebied. Want ja, kinderen weten dondersgoed wat ze willen hebben en dat vragen ze aan Sinterklaas want die is in hun ogen erg rijk. Net als de Kerstman. Gelukkig zijn de meeste kinderen ook wel blij met andere cadeautjes. En dan heeft mijn beste vriendin ook nog een zoontje die jarig is in december, hoezo dure maand.

Dan zie ik in de supermarkten mensen met karren vol goederen rondduwen. Bij sommigen zie je duidelijk decemberstress naar boven borrelen als je niet meteen opzij gaat. Of paniekerig om hulp vragen omdat ze toch een bepaald ingrediënt nodig hebben voor hun kerstmaaltijd en dat maar niet kunnen vinden. Wat ik mij wel regelmatig afvraag is, als ik al die volle karren zie, hoeveel mensen komen bij jullie eten? Echt, soms denk ik, ze halen eten voor 15 man terwijl het misschien maar voor 7 man is. Wonderlijk!

Maar zodra de kerstavond begint, kunnen velen zich redelijk ontspannen, behalve de mensen die moeten koken. Want als het eten mislukt, kunnen ze niet zomaar even nog snel naar de supermarkt om een pizza te halen of iets dergelijks.

Ik wens jullie allemaal hele fijne dagen toe en een mooi, liefdevol 2014.

©Plien 2013-2014

14-365 oude WE-300 ‘Winterwarmte’

Mevrouw Wilalles is nooit tevreden. Zij woont eenzaam in een groot villa. Omdat het personeel geld kost doet zij alles zelf. Alleen begint zij nu te merken dat een aantal dingen niet meer zo gemakkelijk gaat tot haar grote ergernis.
Zij is zo zuinig als het maar kan zijn. En toch geeft zij geld uit aan diverse Cd-spelers, DVD-recorders, tv’s, computers, boeken, spelletjes, enzovoort. Want zij wil altijd het nieuwste van het nieuwste, 7 kamers van de 12 kamers zijn volgestouwd met spullen. En toch was zij niet tevreden.
Haar zuinigheid kent geen grenzen, want als iemand die haar niet kent komt collecteren wordt door haar verrot gescholden. Zij geeft niets weg, spullen of geld. Alleen er begint iets aan haar te knagen, maar wat?
Op een avond gaat zij erop uit, voor een wandeling. Het is koud, het heeft wat gesneeuwd, maar dat deert haar niet. Want op die manier kan zij besparen op energie door de verwarming heel laag te zetten. Dat zij dan in een koud huis thuiskomt, vindt zij niet erg. Want zij wordt blij van de gedachte dat zij weer geld heeft bespaard.
Maar die avond, rondlopend in de sneeuw, ziet zij niemand op het straat lopen. Alle mensen kiezen ervoor om gezellig binnen te blijven. Als zij langs een huis loopt hoort zij een vrolijk gelach, draait haar hoofd om en kijkt een woonkamer in dat verlicht is, ziet dat er een kerstboom staat, een open haard dat brandt en een gezin dat gezellig om het tafel zit. Nors kijkt zij weer naar voren en denkt, wat een verspilling van geld. Plotseling beseft zij wat het is dat het aan haar knaagt. Zij is niet gelukkig! Zij draait om, loopt terug naar de deur die zij eerder heeft gepasseerd. Heft haar hand omhoog en…

©Plien 2012

13-365 Wollef en de seve geitjes

Dit verhaal kreeg ik van mijn natuurkunde docent op de middelbare school. Als ik mij goed herinner is dit dus plat Amsterdams. Veel leesplezier!

Der wazze es seve geitejs. Op een dag gong de ouwe geit naar de mart. Toen seese tege de geitjes:
‘Jongens, moe mot effe weg. Geen rottigheid uihale en as de wollef komp, seg ie maar as dat ie dood ken falle. Niet ope doen.’
‘Das harstikke krent,’seeje de geitjes. ‘Nou de mazzel dan.’
Toen de ouwe weg was, gonge de geitjes spelletjes doen en alles was kits totdat er op de deur wier gerommeld.
‘Daar hebbie het gedonder in de glase,’seeje de geitjes.
‘Wat mot je?’ vroeg er een.
‘Maak de deur es effe ope knapie,’see de wollef die buiten sting en de boel wou vernaggele.
‘Je suster,’seeje de geitjes, die hoorde dattet de wollef was.  ‘We kijke wel uit hoor. neem je tante in de veiling.’
Affijn, de wollef drukte se porum, want die voelde dat wel dattet een vuil bakkie was. Effe later kwam die terug en see metten frouwestem dasse de deur ope moste make, want de tent sat nog steeds op slot. De geitjes dachte dat alles jofel was, maar eentje waster toch so link om de wollef te frage om se poot te late sein.
De wollef snapte dattie fout gong astie se parreke lief sien; dus druktenie se snor maar weer. Nou mostie wat anders fersinne. Hij douwde se patte innet meel om se wit te late wolf en zeven geitjesschijne.
Toen ie se grijpstuivers aan de geite had late sien, dachte se dat alles okee was en seeje:’Goeie soep jonges, ope de tent.’
De wollef kwam binne en see:’Nou heb ik je an je staart, fuile stinkers.’
De geite schrokke der eige het apelazerus. De wollef sloeg se hallef lens en frat se op. Alleen het sevende geitje was so link om in de klok te duike en die bleef daar sitte totdat de wollef em pleite gong.
Affijn, ‘s avens kwam de ouwe geit hartstikke in de lorem thuis en het kleine geitje see dat de wollef de andere in se muil had gedouwd.
‘Soon vuil stukkie schorum’, see de ouwe. ‘Die rotgeintjes sal ik die goser wel es effe aflere.’
De ouwe nam een eind hout en gong met het geit naar het hol fan de wollef die met se folle pens op se blote bunker lag te snurreke.
‘Hebbie me kindere opgefrete, loeder,’schreeuwde de ouwe.
De wollef wier wakker en schrok se eige rot. ‘Bejje belaserd,’see die, ‘ik heb geen poot buite de deur geset.’
‘Hij liegt dattie barst,’riep het geitje, ‘ik heb et sellef gesien.’
De ouwe sprong naar de wollef toe en sloeg em se harses in mekaar. De wollef lag meteen voor kassie ses en was in een mum tijd de pijp uit. De ouwe nam een nijffie en snee de pens fan de wollef ope. De ses geitjes spronge der uit en songe;’Daar benne we weer.’
‘Jullie kunnen fan geluk spreke,’see de ouwe, ‘daar wassie bijna de pineut geweest.’
Affijn om kort te gaan, se stouwde de borst fan de wollef fol met kaije en lazerde em de majem in.
En de geitjes leefde nog lang en gelukkig.

 plaatje van Internet

12-365 oud WE-300 ‘Scheiden’

Starend kijk ik naar de drie wegen. Weg naar terug, links of rechts.
Wat ik weet, is dat ik de weg terug niet meer zal nemen. Dat was mijn leven, het is tijd om een andere weg in te slaan. Tijd om dingen los te laten en verder te gaan.
Wordt het dan links of rechts?
De weg naar rechts ziet er mistig uit, vaag, somber, bekend. Ik kijk over mijn schouder en zie dat het nog mistiger is. Misschien is rechts wel een vooruitgang, maar aantrekkelijk is het niet.
De weg naar links ziet er zonnig, vrolijk, uitnodigend uit en onbekend. Heel aantrekkelijk om die weg te volgen. Rechts ziet er wat bekender uit, als ik dat vergelijk met de weg terug. Links is een onbekende weg, maar ziet wel beter uit dan rechts.
Mmm, welke weg zal ik volgen? Wat ik wel weet, is dat ik niet terug wil en aangezien rechts veel op mijn weg terug lijkt, is het misschien beter om links te gaan. Dan opeens  zie ik een drempel. Misschien toch rechts aanhouden, want ik zie daar geen drempel.

Nee, ik moet en zal die drempel overgaan. Tijd om verder te gaan op een andere weg, tijd om bepaalde onderdelen van mijn leven achter te laten. Alleen zo kan ik groeien en verder komen. Als ik links ga, zal dat ervoor zorgen dat mijn beperkingen me niet in de mist houdt. Dat ik niet veilig mag voelen en wanen in de mist omdat ik de onbekende niet aandurf. Omdat ik misschien nog meer teleurstelling zou kunnen tegenkomen. Misschien kan ik door mijn beperkingen aantal dingen niet meer, maar er komen nieuwe mogelijkheden op de weg. Nieuwe uitdagingen. Misschien ga ik dingen doen en leren waar ik nooit eerder aan heb gedacht.

Welke weg kies ik?

©Plien 2012-2014

11-365 stamppot met paksoi

Afgelopen week heb ik weer mijn tas met groente en fruit. En daar zat nu paksoi bij. De laatste tijd heb ik al van divers erover gehoord. En nu mag ik er mee aan de slag.

Dus gisteravond heb ik stamppot met paksoi en rundervink gegeten. Aardappels heb ik op smaak gebracht zout en peper. Ik denk dat ik iets teveel peper in heb gedaan, zoals gewoonlijk! En te weinig paksoi. Maar zo leert men aldoende wat teveel en te weinig is.
Aardappelpuree was heerlijk smeuïg door toevoeging van melk en boter. Ja, zelf gemaakt puree en niet gekocht uit een zakje ;)
En zoals heel vaak staat rundervink te lang op het vuur. Maar ik begin langzaam een vooruitgang maken op dat gebied.

SAMSUNG

SAMSUNG

SAMSUNG©Plien 2014

10-365 Oude WE-300 ‘Verlaten’

Eenzaam schrijft zij deze brief, gericht aan niemand. Zich afvragend, ‘wie zal dit lezen en hoe denkt men nu over mij?’.
Ooit had zij een rijk, vervuld leven, omringd door veel vrienden, een goede baan, een auto, een huis, kortom zij had alles. En nu, was dat alles in één klap veranderd.
Op een avond, met één glaasje teveel zat zij achter het stuur. In één onmeetbare seconde veranderde zij niet alleen haar eigen leven en maar ook het leven van het gezin dat nu om iemand moest rouwen, onverwacht. Dat ene moment…

Aan wie het wil lezen, ik ben stom geweest, daardoor heb ik mijn prettig bestaan verspeeld.
Mensen van wie ik dacht dat ze mijn vrienden waren, hebben me in de steek gelaten. Mijn familie kan en wil mij niet steunen. Ja, ik heb een fout gemaakt, ik heb het leven van iemand ontnomen. Daar zal ik mee moeten leren leven. Maar dat maakt mij niet meteen een crimineel.
Juist zij, van wie ik verwacht dat ze mij kennen, weten dat ik normaal zo’n fout niet zou maken. Nooit heb ik met een glaasje op achter het stuur gezeten. Nu, de eerste keer en mijn leven is veranderd.
Nooit heb ik beseft hoe eenzaam je kunt zijn, wanneer mensen je hun rug toe keren. En de steun die ik nu krijg is van de familie die nu moet rouwen om het verlies van hun dierbare. Zij haten mij niet, ze nemen me het wel kwalijk dat ik met een glaasje teveel achter het stuur heb gezeten. Ik neem het mezelf ook kwalijk, maar zij willen verdergaan met het leven en dat kan alleen door te vergeven.
Ook al steunen zij mij, ik zal me altijd eenzaam voelen en anders voelen. Een buitenstaander die niet wordt begrepen.

Groet,
Eenzame

©Plien 2012

Ilse ten Have

Come and wander through the pages

Sandra schrijft en leest

Sandra schrijft over boeken die zij heeft gelezen.

miekeschepens

This WordPress.com site is the bee's knees

Jonas Bruyneel

Journalistiek/Literatuur/Kunst/Film

biebmiepje

"To Read or Not to Read... That is a silly question." ;-)

Mijn brein is een boekenkast

Ermahgerd buhks! (An eloquent YA-blog about reading, writing and whatnot)

Jennysbookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen

Het Leeslint

Reading is living a million lives

Beauninoblog

Hoe het nou eigenlijk verder ging met Beaunino, 'de leukste Bordeauxdog van Nederland' , zijn baasjes en zijn vrienden...

Social Bookcompany, nieuw boekeninitiatief voor lezers en schrijvers

hou van boeken

boeken boek lezen recensies thriller roman graphic novel strip

SpondyGazet

Ziekte van Bechterew BLOG

Lenjef's Blog

Losse gedachten in woorden gevangen ©

Voor het blog gezet

Gevatte anekdotes over het dagelijks leven

reismeermin

Just another WordPress.com site

"VAN GELDORPJES"

Nederlandse en Spaanse "VAN GELDORPJES". Wonen en werken in Nederland en op Gran Canaria

Boekenz

Boekenblog met recensies van uiteenlopende boeken en reisverslagen!

www.AngelaStegeman.nl

Iedereen heeft zo af en toe een hand op zijn of haar schouder nodig. Een hand die zonder woorden vertelt dat alles goed komt.

dewerelddoordeogenvanjuistja

Dingen gebeurtenissen die ik door mijn ogen zie en filter naar hier,nou ja probeer ik dan

Hartelijke Hot Hulk

Hartelijke Hot Hulk is Ha Ha Ha

een blog over boeken en dat soort dingen

Lia

Vertelsels en recensies

The making of... een thriller

Thrillerauteur Marelle Boersma schrijft de komende tijd over: The making of... haar nieuwe thriller

Voetjes boeken

Gelezen en nog te lezen boeken

Boeklover

Creatief met boeken

Crien vraagt, leest en schrijft

Crien kijkt met open blik nieuwsgierig om zich heen. What's happening en wat is de moeite van het onthouden waard? Een blog voor veelzijdige vrouwen over prangende vragen, aantrekkelijk leesvoer en alles wat het leven glans geeft!

S.J.A.Turney's Books & more Blog

Interesting and informative rambling

Voeten in het water

Schrijfsels, hersenkronkels en meer

geesjesgedachten

Mijn Gedachten

Jokezelf

Over gisteren, vandaag en morgen

minoesjka2

minoesjka's leventje

Tinas Schreibecke

"Smile - it makes people wonder what you are thinking."

Platoonline

Verhalen, overpeinzingen, gedichten en meer...

Mozaiek boekenblog

Just another WordPress.com site

Mevrouw Kinderboek

inspireert je tot kinderboeken lezen en voorlezen

JannyAn's Blog

Vandaag is de eerste dag van de rest van je leven

De Boekblogger

Boekrecensies en boekennieuwtjes

Leeswammes' Blog

Books, Books, and Books

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 146 andere volgers